"Ο φαντασμένος κόκορας"

Ο κόκορας του σημερινού μύθου του Αισώπου είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο από δυο πονηρούς και πεινασμένους γάτους. Ποιο ήταν το τέλος του κόκορα; Μπορούμε εύκολα να το υποθέσουμε...

Κι αυτό γιατί, όπως μας λέει ο Αίσωπος, οι φαντασμένοι είναι συνήθως κουτοί και παρασύρονται εύκολα από αυτούς που τους επαινούν, ενώ οι άνθρωποι με πραγματική αξία είναι απλοί, δεν συνηθίζουν να κοκορεύονται και δεν κινδυνεύουν από τις κολακείες των άλλων.

"Η καμηλοπάρδαλη και η γαζέλα"

Συνεπείς στο ραντεβού μας με τον Αίσωπο!

Η μικρή γαζέλα του σημερινού μας μύθου ζήλευε την καμηλοπάρδαλη που είχε μακριά πόδια και ψηλό λαιμό. Όταν όμως φάνηκε μια τίγρη, τα μακριά πόδια και ο λαιμός της καμηλοπάρδαλης την εμπόδιζαν στο τρέξιμο και η τίγρη την έπιασε. Αντίθετα, οι γαζέλες με τα δυνατά τους πόδια έτρεξαν γρήγορα και σώθηκαν!

"Κάνε μια ευχή"

Η συνολική εργασία των παιδιών για την άσκηση 2 του Τ.Ε. της Γλώσσας (σ. 62).

"Ο Καραγκιόζης φούρναρης" (συνέχεια)

Η συνέχεια της ιστορίας του βιβλίου (σ. 44-45):

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ααααχ! Πρέπει να ψήσω κάτι να φάω, τζάμπα είναι αναμμένος ο φούρνος! (σκέφτεται) Αααα, το βρήκα! Αυτός ο Μπέης μου είχε φέρει μια χήνα γεμισμένη με κουκουνάρια. Να, τι θα ψήσω και τι θα φάω! Αααα! Ήρθε πάλι ο Χατζηαβάτης!

                                  ( μουσική)

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Γεια σου Καραγκιόζη! Βλέπω άναψες το φούρνο και κάτι ψήνεις. Τι είναι αυτό;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Να ρε, μου έφερε ο Μπέης μια χήνα γεμιστή με κουκουνάρια και του υποσχέθηκα να μην τη φάω, απλά να την ψήσω. Χα, χα! Το κορόιδο την πάτησε! Νομίζει πως θα άφηνα μια χήνα να πάει χαμένη;

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Άντε Καραγκιόζη, να φεύγω σιγά σιγά ...

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Έι, Χατζατζάρη!

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ναι!

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Έι, έλα λίγο!

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Τι;

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Φάε μια! (του δίνει μια ξυλιά). Αυτή ήταν για το δρόμο να με θυμάσαι!

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Μην ανησυχείς, δεν σε ξεχνάω. Αχ, τρομάρα μου! Πρέπει να σταματήσω να κάνω παρέα μαζί του.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τι μουρμουράς εσύ εκεί αλεπού; Θέλεις κι άλλη ξυλιά; (του δίνει μία)

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Αχ, τρομάρα μου!

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Επιτέλους έφυγε. Έτοιμη η χήνα, πάω να τη φάω!
                                 (μουσική)
ΜΠΕΗΣ: Καραγκιόζη, πού είναι η χήνα μου;
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ζωντάνεψε όταν πήγα να τη βάλω στον φούρνο και πέταξε!
ΜΠΕΗΣ: Αχ τι κρίμα, δεν πειράζει! Θα πάω να πιάσω καμιά άλλη! (φεύγει)
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Ααααχ! Μόνο που θέλω να δώσω μια ξυλιά σε κάποιον και ξέρω πού! Χατζηαβάτηηηη!!!
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ναι! 
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: (του δίνει μια ξυλιά) Έλα Χατζηαβάτη, πάμε να φάμε την χήνα!
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Εντάξει Καραγκιόζη, πάμε!
                                  ΤΕΛΟΣ

Και μια εκδοχή για τη συνέχεια της ιστορίας του Καραγκιόζη με τις τηγανίτες, από το Τετράδιο Εργασιών (σ. 56):

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τι;;; Εγώ τώρα πεινάω!
ΑΓΛΑΪΑ: Μη! Λέμε θα καείς!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: (Δαγκώνει την τηγανίτα) Αααααα! Θέλω νερό! Κάηκααα!!!
ΑΓΛΑΪΑ: (Του δίνει ένα ποτήρι νερό) Στα 'λεγα εγώ, στα 'λεγα! Να πεις ότι δεν στα 'λεγα;
ΚΟΠΡΙΤΗΣ: Τι φωνάζεις ρε μπαμπα; Κάποιοι κοιμούνται  εδωπέρα!
ΜΠΙΡΙΓΚΟΓΚΟΣ: Τι συμβαίνει ρε παιδιά; Γιατή φωνάζετε;
ΚΟΛΛΗΤΗΡΗΣ: Βρε ανορθόγραφε Μπιριγκόγκο! Το "γιατί" έχει δύο γιώτα! Όχι ένα γώτα κι ένα ήτα!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τι φωνάζετε ρε; Θα έρθει ο Μπάρμπας!
ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Τι έγινε ρε παιδιά; Κοντύνατε ή εγώ ψήλωσα; Αααα! Εσείς κοντύνατε  και συγκεκριμένα ο Καραγκιόζης!
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Πάρε αυτή για να μάθεις! (του δίνει μία)
ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Ε, δεν τρώγεσαι εσύ!(του δίνει φάπες)
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Τι κάνεις καλέ θείε; Εγώ σου έδωσα μία, όχι τριάντα μία;
Κι εδώ η παράστασή μας τελείωσε! Γεια σας, γεια σας!

Λαϊκές εκφράσεις σχετικές με το ψωμί

Οι εκφράσεις και παροιμίες που βρήκαν τα παιδιά για την άσκηση 2 του Τ.Ε. στη σελίδα 50:

• Και ξερό ψωμί.
• Το πικρό ψωμί της ξενιτιάς.
• Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται
• Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει.
• Εγώ ειμί ο άρτος της ζωής.
• Βγάζει από κρύο φούρνο ζεστό ψωμί.
• Φουρνίζει κεραμίδια και ξεφουρνίζει ψωμιά.
• Λίγα είναι τα ψωμιά του. (ή Τα'φαγε τα ψωμιά του.)
• Τρώω γλυκό ψωμί.
• Τρώω πικρό ψωμί.
• Έχεις να φας ψωμιά ακόμα.
• Ψωμί δεν είχαμε τυρί μας ήρθε.
• Πωλούνται σαν ζεστά ψωμάκια.
• Η βιάση ψήνει το ψωμί μα δεν το καλοψήνει.
• Της προκομένης το ψωμί γρήγορα ανεβαίνει.
• Έχει (πολύ) ψωμί η δουλειά.
• Αυτό είναι ψωμοτύρι.
• Φάγαμε ψωμί κι ελιά.
• Για να ζυμώσεις το πρωί αποβραδίς κοσκίνιζε.
• Όποιος έχει νου και γνώση, πριν πεινάσει θα ζυμώσει.
• Όταν κοιμάται ο γιόκας μας ψωμί δεν μας γυρεύει.
• Μεγάλη μπουκιά φάε μεγάλη κουβέντα μη λες.
• Νηστεύει ο δούλος του Θεού γιατί ψωμί δεν έχει.

"Το παραμύθι της τάξης"

Χρησιμοποιήσαμε τις φράσεις της άσκησης 5 του Τετραδίου Εργασιών της Γλώσσας (τεύχος β΄, σ. 51) και γράψαμε σε ομάδες ένα παραμύθι:

Ομάδα  Α:

Ήτανε μια φορά ένας γέρος και μια γριά που ζούσανε σε ένα λόφο. 

Μια μέρα τελείωσε το ψωμί στο σπίτι τους. Πήγε λοιπόν ο γέρος στην πόλη να αγοράσει ένα ψωμί. Όμως το μαγαζί με τα ψωμιά ήταν κλειστό.

Ήταν καλοί άνθρωποι, αλλά τους άφησαν να μπούνε στο μαγαζί για να πάρουνε ένα καρβέλι ψωμί. Όταν πήγαν σπίτι δοκίμασαν το ψωμί και παρατήρησαν ότι το ψωμί έμενε πάντοτε ίδιο, ολόκληρο. Τότε κατάλαβαν ότι δεν θα ξαναπεινούσαν ποτέ!

Ναι, όμως δεν μπορούσαν να τρώνε μόνο ψωμί! Μια μέρα ο γέρος αποφάσισε να πάει στην πόλη για τυρί και ντομάτες Για κακή του τύχη έπεσε σε ληστές και του έκλεψαν όλα τα χρήματά του.

Οι μέρες περνούσαν και η γριά αποφάσισε να πάρει ένα ψωμί από το σπίτι της και να πάει να ψάξει το γέρο. Ευτυχώς τον βρήκε με μόνο ένα τραύμα, το γιάτρεψε και ζήσαν αυτοί καλά και το ψωμί καλύτερα ...

Ομάδα Β: 

"Ψαχνοντας το γέρο"

Ήτανε μια φορά ένας γέρος και μια γριά που ζούσανε δίπλα στο φούρνο τους, σε ένα ξύλινο σπιτάκι. Μια μέρα τους τελείωσαν τα υλικά. Ήταν καλοί άνθρωποι, αλλά όταν το συνειδητοποίησαν είπε η γρια στο γέρο:

- "Έχεις περιθώριο πέντε μέρες για να πάρεις τα υλικά για το ψωμί"
Μια μέρα ο γέρος αποφάσισε να πάει επιτέλους στην πόλη να πάρει τα ψώνια που του είχε πει η γυναίκα του. Για κακή του τύχη χάθηκε δε ένα σκοτεινό δάσος. Προσπαθούσε να βρει το δρόμο για την πόλη, αλλά δεν μπορούσε.
Οι μέρες περνούσαν κι η γριά αποφάσισε να πάει να ψάξει τον γέρο. Ευτυχώς συνάντησε έναν άνθρωπο που ήξερε πού ήταν και της το είπε. Η γριά τον βρήκε, πήγαν στην πόλη για να πάρουν τα υλικά για το ψωμί και επέστρεψαν στο σπίτι τους.
Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Ομάδα Γ:
"Το τσιγκούνικο ζευγάρι"
Ήταν μια φορά ένας γέρος και μια γριά που ζούσανε ευτυχισμένα. Ήταν καλοί άνθρωποι, αλλά πλούσιοι και τσιγκούνηδες. Κάθε φορά που τους καθάριζαν το σπίτι οι καθαρίστριες, ο γέρος και η γριά δεν τους πλήρωναν ποτέ!
Μια μέρα ο γέρος αποφάσισε να πάει να πάρει ψωμί. Όμως στο δρόμο τον λήστεψαν. Αυτός τους χτύπηδε με μια τεράστια πέτρα που βρήκε κάτω.
Για κακή του τύχη ο φούρνος ήταν κλειστός. Ευτυχώς, εκείνη την ώρα ο φούρναρης μόλις έκλεινε κι ο γέρος του ζήτησε το πιο γλυκό ψωμί και υποσχέθηκε ότι θα τον πλήρωνε για όλα τα ψωμιά που είχε αγοράσει.
Μετά πήγαν σπίτι και είπε στη γριά ότι δεν πρέπει να είναι τσιγκούνηδες, γιατί κακή τύχη θα τους βρει. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Ομάδα Δ:
Ήταν μια φορά ένας γέρος και μια γριά που ζούσανε σ' ένα χωριουδάκι που δεν υπήρχαν φούρνοι. Ήθελαν να φάνε ψωμί και ο γέρος θα πήγαινε στην πόλη με τον γάιδαρο να αγοράσει.
Ήταν καλοί άνθρωποι, αλλά μάλωναν κιόλας.Έτσι, μια μέρα ο γέρος αποφάσισε να πάει στην πόλη να πάρει ψωμί. Για κακή του τύχη τον λήστεψαν οι ληστές της πόλης και τον άφησαν λιπόθυμο.
Οι μέρες περνούσαν κι η γριά αποφάσισε να πάει να βρει τον γέρο. Ευτυχώς τον βρήεκ και τον πήγε στο νοσοκομείο. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

"Τα περιστέρια και το γεράκι"

Κάποια περιστέρια, τρομοκρατημένα από ένα κουνάβι που σκαρφάλωνε στο δέντρο τους και τα έτρωγε, έκαναν το λάθος να εμπιστευθούν ένα γεράκι για να τα προστατεύει. Όμως, το πονηρό αρπακτικό τα ξεγέλασε και τελικά ...

Έτσι κι εμείς, να είμαστε προσεκτικοί και να μην εμπιστευόμαστε αγνώστους ή κακούς και επικίνδυνους ανθρώπους.

"Διαφημίζω την περιοχή μου"

Φτιάξαμε διαφημιστικές αφίσες για την πόλη μας, με σκοπό να τραβήξουμε το ενδιαφέρον των επισκεπτών (Τετράδιο Εργασιών, β΄ τεύχος, σ. 44). 

Ακολουθούν κάποιες από τις αφίσες που έφτιαξαν τα παιδιά:

Σήματα οδικής κυκλοφορίας

Συνεχίζοντας το πρόγραμμα Κυκλοφοριακής Αγωγής, φτιάξαμε στην τάξη μας σήματα οδικής κυκλοφορίας

Διάβαση πεζών

Υποχρεωτική παραχώρηση προτεραιότητας

Υποχρεωτική διακοπή πορείας

Προσοχή κίνδυνοι

Απαγορεύεται η δεξιά στροφή

Επικίνδυνη στροφή αριστερά

Μονόδρομος

Οδός αδιέξοδη

Χώρος στάθμευσης

Απαγορεύεται η είσοδος σε πεζού

Μέγιστη ταχύτητα τα 50 χλμ/ώρα

Απαγορεύεται η είσοδος στα ποδήλατα

Απαγορεύεται η είσοδος σε όλα τα οχήματα

"Το ξύλινο άλογο"

Διαβάσαμε τη διασκευή της Καλλιόπης Σφαέλλου για το τέλος του Τρωικού Πολέμου με το τέχνασμα  του Δούρειου Ίππου (Ανθολόγιο σελ. 84-85) και "κρυφακούσαμε" τι έλεγαν μεταξύ του οι πολεμιστές των Αχαιών που ήταν κρυμμένοι στην κοιλιά του αλόγου (Δραστηριότητα 2). Διαβάστε τους διαλόγους που "άκουσαν" οι μαθητές μας:

Διάλογοι μέσα στο Δούρειο Ίππο: 
Σενάριο1ο (Κωνσταντίνα):
Μενέλαος: Όταν οι Τρώες θα πάρουν μέσα το Δούρειο Ίππο, τότε ...
Οδυσσέας: Τότε δεν θα μιλήσουμε καθόλου και το βράδυ θα τους σκοτώσουμε.
Νεοπτόλεμος: Έξυπνη ιδέα!
Μενέλαος: Κι αν το καταλάβουν;
Οδυσσέας: Για τόσο έξυπνους τους έχεις;
Διομήδης: Ρε παιδιά, γιατί δεν κάνουμε ότι μας είπε ο Οδυσσέας;
Μενέλαος, Οδυσσέας, Νεοπτόλεμος: Εντάξει.
γερο-Νέστορας: Ναι, αλλά θα κάνουμε μια συμφωνία.
Νεοπτόλεμος: Τι συμφωνία;
γερο-Νέστορας: Ε, κάτσε ντε, τώρα θα το πω! Λοιπόν. Όταν κοιμούνται οι Τρώες θα βγούν 5 άτομα και μετά θα βγούμε όλοι.
Μενέλαος, Οδυσσέας, Διομήδης Νεοπτόλεμος: Εντάξει! Ησυχία τώρα!

Σενάριο 2ο (Μανώλης):
Μενέλαος: Θα δω επιτέλους την Ελένη μετά από 10 ολόκληρα χρόνια!!!
Νεοπτόλεμος: Εγώ στη θέση σου θα τη σκότωνα!
Διομήδης: Σεβασμός Νεοπτόλεμε στον βασιλιά της Σπάρτης!
Οδυσσέας: Ετοιμαστείτε, σε λίγο θα βγούμε απ' την Τροία!
Νεοπτόλεμος: Μη βιάζεσαι Οδυσσέα! Ακόμη γλεντάνε οι Τρώες!
Μενέλαος: Αυτό που μου έκανε ο Πάρης θα το πληρώσουν όλοι οι Τρώες με τη ζωή τους!
Νεοπτόλεμος: Εγώ θα σκοτώσω τον Αστυάνακτα, την Ανδρομάχη, τον Πρίαμο και την Εκάβη!
Οδυσσέας: Αμάν βρε Νεοπτόλεμε, το μυαλό σου το' χεις σε σκοτωμούς συνέχεια! Ξεκουραστείτε γιατί δεν μας βλέπω να αντέχουμε! Έχουμε  τον πιο σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση της Τροίας!

Σενάριο 3ο (Σοφία, Δήμητρα, Αγνή, Έλσα):
Οδυσσέας: Ααχ! Μακάρι να ήμουν κοντά στην Πηνελόπη μου και στον Τηλέμαχο το γιο μου!
Μενέλαος: Τι έγινε Οδυσσέα; Λαχταράς την γλυκιά πατρίδα σου;
Οδυσσέας: Αχ Μενέλαε! Δεν ξέρεις πόσο μου λείπει η πατρίδα μου!
Νεοπτόλεμος: Και μένα ο πατέρας μου να δείτε πόσο μου λείπει!
Διομήδης: Τι έγινε ρε παιδιά; Λυγίσατε;
Νεοπτόλεμος: Γιατί; Σε πειράζει;
Οδυσσέας: Ρε παιδιά σταματήστε! Θα μας ακούσουν οι Τρώες!
Μενέλαος: Ε! Παιδιά, πρέπει να φύγουμε! Σε λίγο νυχτώνει!
Διομήδης: Ο Μενέλαος έχει δίκιο!
Νεοπτόλεμος: Λοιπόν είστε έτοιμοι; ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ!!!
Οδυσσέας: Τι λέτε ρε παιδιά; Έτσι στα κουτουρού θα βγείτε; Περιμένετε να σκεφτούμε πρώτα κάτι!
Μενέλαος: Άντε να βγούμε! Νύχτωσε!
Διομήδης: Βγαίνουμε!!!
Νεοπτόλεμος: Σταματήστε τον κάποιος! Κουφαθήκαμε εδωπέρα, άντε να φύγουμε!
Όλοι μαζί: Έτοιμοι, ΠΑΜΕ!!!

"Μια φανταστική ιστορία"

Σκεφτήκαμε ένα ταξίδι στο διάστημα κι έπειτα γράψαμε και εικονογραφήσαμε μια δική μας φανταστική ιστορία (Τετράδιο Εργασιών, β΄ τεύχος, σ. 41).

Ακολουθούν οι ιστορίες που έγραψαν η Σοφία, η Ίρις και ο Γιάννης.

"Η τιμωρία της προβατίνας"

Ο βοσκός έντυσε την προβατίνα μ' ένα δέρμα λύκου για να μην κρυώνει. Αυτή όμως εκμεταλλεύτηκε την αμφίεσή της και διασκέδαζε τρομάζοντας τα υπόλοιπα πρόβατα που την περνούσαν για λύκο. Ήταν δυνατόν ο Αίσωπος να αφήσει μια τέτοια συμπεριφορά ατιμώρητη;

"Η χελώνα και ο βάτραχος"

Άλλος ένας μύθος του Αισώπου και γι' αυτή την Παρασκευή.

Μια μικρή χελωνίτσα ήταν πολύ δυστυχισμένη που όλη της τη ζωή έπρεπε να κουβαλάει το βαρύ καβούκι της. Ζήλευε τα ανάλαφρα βατραχάκια που όλη μέρα πηδούσαν και κολυμπούσαν με άνεση.

Η μαμά της τής έλεγε να μη στενοχωριέται γιατί κάποια μέρα αυτό που τη στενοχωρούσε μπορεί να της έσωζε τη ζωή! Έτσι κι έγινε. Μια μέρα που τα δύο ζωάκια πήγαν βόλτα στο δάσος, ένα άλογο πέρασε από κει και τους πάτησε με τα δυνατά του πόδια. Το σκληρό καβούκι έσωσε τη μικρή χελώνα, ενώ ο βατραχάκος ...

"Τα προβλήματά μας"

Στα Μαθηματικά γράψαμε δικά μας προβλήματα και σας τα δίνουμε να τα λύσετε!

1ο Πρόβλημα:

Έχω μία βιβλιοθήκη που έχει 5 ράφια. Το 1ο ράφι έχει 100 βιβλία. Το 2ο ράφι έχει 215 βιβλία. Το 3ο ράφι έχει 306 βιβλία. Το 4ο ράφι έχει 90 βιβλία. Το 5ο ράφι έχει 151 βιβλία.

Πόσα βιβλία έχουν 3 τέτοιες βιβλιοθήκες;

2ο Πρόβλημα:

Ο Πέτρος έχει 3 σακούλες με καπάκια και η κάθε σακούλα έχει από 72 καπάκια. Τα μισά τα έδωσε στην αδερφή του. 

Πόσα καπάκια του έμειναν;

3ο Πρόβλημα:

Ο Μιχάλης κάνει συλλογή από βιβλία. Σε κάθε κόκκινο κουτί υπάρχουν 50 λογοτεχνικά βιβλία και σε κάθε μπλε κουτί υπάρχουν 41 παιδικά παραμύθια.

Πόσα βιβλία έχει ο Μιχάλης;

4ο Πρόβλημα:

Ένα πλοίο ξεκίνησε από τη Σαμοθράκη με 650 επιβάτες. Έκανε στάση στη Λήμνο και ανέβηκαν 660 επιβάτες. Η επόμενη στάση ήταν στη Λέσβο και κατέβηκαν 450 επιβάτες.

Πόσοι επιβάτες έμειναν στο πλοίο;

5ο Πρόβλημα:

Σ΄ ένα καράβι υπάρχουν 2534 άτομα. Σε ένα νησάκι ανέβηκαν 1402 άτομα. Στο απέναντι νησάκι κατέβηκαν 1353 άτομα. 

Πόσα άτομα έμειναν στο καράβι;

Βρείτε τις απαντήσεις και γράψτε τες στα σχόλια!

"Το πουλί και το σκουληκάκι"

Ο μύθος του Αισώπου αυτής της Παρασκευής: "Το πουλί και το σκουληκάκι"

Όταν το σκουληκάκι παρακάλεσε το πουλί να μην το φάει, αλλά να το αφήσει να ζήσει, εκείνο δεν το λυπήθηκε. Αργότερα το πουλί έπεσε στο δίχτυ ενός χωρικού και ήρθε η σειρά του να παρακαλέσει για τη ζωή του. Όμως, ούτε ο χωρικός λυπήθηκε το πουλί ... 

Γι' αυτό,

Όταν έχεις σκληρή καρδιά και δε λυπάσαι τους άλλους, κάποτε θα πέσεις στα χέρια κάποιου, που δε θα σε λυπηθεί και σένα...

Ο μύθος διαβάστηκε στην τάξη και τα παιδιά τον οπτικοποίησαν με τις ζωγραφιές τους: